لپ تاپ 13 اینچی اچ پی مدل Spectre X360 13T-W000 – C

معرفی

بدون‌شک «Spectre X360 13T» شرکت «اچ‌پی» یکی از زیباترین و جذاب‌ترین آلترابوک‌هایی محسوب می‌شود که تا کنون تولید شده است. طراحی این آلترابوک به شکل خیره‌کننده‌ای دقیق و منحصر‌به‌فرد است. از طراحی بدنه، لولاها، محل قرارگیری پورت‌ها، کیبورد و اسپیکرها گرفته تا رنگ‌بندی لوکس آن، همه‌چیز دست به دست هم داده‌اند تا با یک محصول کامل سروکار داشته باشیم. بدنه‌ی این آلترابوک با آلومینیوم ماشین‌کاری شده CNC در قسمت‌ رویی و فیبر کربن در قسمت‌های زیرین ساخته شده و تنها 1.3 کیلوگرم وزن و 13.8 میلی‌متر ضخامت دارد؛ ضخامتی به اندازه‌ی یک خودکار معمولی. لولاهای متصل‌کننده صفحه‌نمایش به بدنه هم طراحی عالی دارند و به کم‌شدن این ضخامت کمک شایانی کرده‌اند. صفحه‌نمایش 13.3اینچی این آلترابوک پنل IPS با وضوح Full HD و روکش براق دارد و توسط لایه‌ی محافظ Corning Gorilla Glass هم پوشانده شده است. کیفیت، شفافیت و روشنایی این صفحه‌نمایش مثال‌زدنی بوده و برای کاربری‌های مالتی‌مدیا و استفاده‌ی روزمره کاملا ایدئال است. بلندگوهای Spectre X360 13T توسط شرکت صاحب‌نام Bang & Olufsen ساخته شده و در دو طرف کیبورد قرار گرفته‌اند. برای خروج صدا هم دریچه‌های توری‌شکل با طراحی بسیار زیبایی در نظر گرفته شده که به جذابیت ظاهری این محصول افزوده است. کیبورد جزیره‌ای نرم و روان مجهز به نور پس‌زمینه و تاچ‌پد بسیار عریض و دقیق هم از دیگر ویژگی‌های مثبت Spectre 13T هستند. همه‌ی نقاط قوت این کالا به طراحی ظاهری و امکانات ختم نمی‌شود و از نظر سخت‌افزاری هم در بین آلترابوک‌ها یک مدل قدرتمند به‌ شمار می‌رود. پردازنده‌ی مرکزی Core i7 7500U اینتل از نسل KabyLake، پردازشگر گرافیکی آنبرد HD 520 اینتل، شانزده گیگابایت رم و 512 گیگابایت حافظه‌ی داخلی از نوع PCIe NVMe M.2، مشخصات فنی این کانفیگ را تشکیل می‌دهند. یک باتری 4 سلولی هم وظیفه‌ی توان‌رسانی به این قطعات و صفحه‌نمایش را به ‌عهده دارد که در شرایط معمول وب‌گردی با اتصال WiFi و روشنایی متوسط صفحه‌نمایش، تا 9:30 ساعت روشن ماندن دستگاه را تضمین می‌کند. درمجموع اگر قصد خرید یک آلترابوک قوی با ظاهری خیره‌کننده را دارید، Spectre 13T اچ‌پی می‌تواند یکی از بهترین انتخاب‌ها برای شما باشد. 

سرآغاز

Spectre x360 یک لپ‌تاپ هیبریدی است؛ یعنی یک لپ‌تاپ دوکاره است که کار دوم‌اش، تبدیل‌شدن به تبلت است؛ اما نه کاملا لپ‌تاپ است و نه کاملا تبلت. هدف اولیه از تولید این سری کامپیوترها، پرکردن فاصله‌ی بین تبلت‌ و لپ‌‌تاپ بود. بعد از موج همه‌گیر شدن تبلت‌ها، سازندگان کامپیوتر احساس خطر کردند که نکند این دستگاه‌های جدید به مذاق کاربر خوش بیایند و به‌کلی بی‌خیال استفاده از کامپیوتر شوند. این شد که لپ‌تاپ هیبریدی را خلق کردند که هم نیاز جدید را برطرف کند و هم مفهوم لپ‌تاپ به فراموشی سپرده نشود. اما بعد از اینکه تب تبلت‌ در بازار فروکش کرد و کارکرد این دستگاه‌ها برای مردم مشخص شد، همه فهمیدند که هرکدام از این دو دستگاه کاربردهای خاص خود را دارند و هیچ‌یک قرار نیست جای آن دیگری را بگیرد. ولی دیگر کار از کار گذشته بود؛ اچ‌پی محصولی به نام Spectre x360 را ساخته بود؛ لپ‌تاپی که به تبلت تبدیل می‌شود.

بیایید پیش از آن‌که سراغ بحث طراحی بدنه Spectre x360 برویم، بحث مفهوم لپ‌تاپ هیبریدی را جمع کنیم. تقریبا با قاطعیت می‌توان گفت هر محصولی که خواسته بین فرم لپ‌تاپ و تبلت حرکت کند، قاعده را باخته و محصول تولیدشده اصطلاحا نگرفته است. حکایت، مشابه حکایت کلاغی است که می‌خواسته راه‌رفتن کبک را تقلید کند و در پروسه‌ی یادگیری، راه رفتن خودش را هم فراموش کرد. نمی‌توان این مفهوم تبلت را با لپ‌تاپ مخلوط کرد. حتی سرفیس پروها (Surface Pro) که ادعای ترکیب این دو مفهوم را در بهترین حالت دارند، در وهله‌ی اول یک تبلت ویندوزی هستند که فقط به‌خاطر قابلیت اضافه‌شدن کیبورد مجزا، به خودشان لپ‌تاپ هم می‌گویند. یک لپ‌تاپ، نیازمند سخت‌افزار به مراتب قدرتمندتری نسبت به تبلت است و این خود به عنوان اصلی‌ترین عامل، باعث افزایش ضخامت می‌شود. این افزایش ضخامت به نوبه‌ی خود، مفهوم تبلت‌بودن را خراب می‌کند. حتی لپ‌تاپ‌هایی که در عین داشتن سخت‌افزار قدرتمند، باریک هستند، این کار را به بهای قربانی‌کردن پورت‌های فول‌سایز انجام داده‌اند؛ کاری که از لذت کارکردن با لپ‌تاپ می‌کاهد.

ظاهرا هدف از طراحی چنین محصولی، بیهوده جلوه دادن ایده‌ی سرفیس مایکروسافت است. گویا اچ‌پی میخواسته بگوید استفاده از تبلت‌های پرطمطراق مایکروسافت با وجود تاکید زیاد بر Lapability بالای‌شان، آن‌قدرها هم راحت نیست. منظور مایکروسافت از روکردن مفهومی با عنوان Lapability که حتی معنای لغت‌نامه‌ای درستی هم برای‌اش تعریف نشده، راحتی تبلت در حالت استفاده روی پا و به عنوان لپ‌تاپ است. حالا اچ‌پی می‌گوید برای استفاده از یک تبلت روی پا، هیچ راه‌حلی به غیر از به کارگیری فرم ساختاری لپ‌تاپ وجود ندارد، همین و ختم کلام!

طراحی و بدنه

ظاهر لپ‌تاپ در نگاه اول به هیچ‌وجه شبیه یک لپ‌تاپ هیبریدی (تبدیل شونده) نیست. راستش تا زمانی که درِ لپ‌‌تاپ را باز نکرده‌اید، محال است متوجه شوید که نمایشگر لپ‌تاپ می‌تواند 360 درجه بچرخد و به تبلت تبدیل شود. چهره‌ی محصول کاملا شبیه لپ‌تاپ‌های معمولی است و هیچ نشانی از یک محصول تغییرپذیر در آن مشاهده نمی‌شود. از منظر طراحی، Spectre x360 ترکیبی از MacBook Air و Lenovo Yoga است؛ در طراحی قالب از مک‌بوک ایر الهام گرفته شده و لولا، متاثر از یوگا است. بدنه‌ی لپ‌تاپ یکپارچه از آلومینیوم برس خورده‌ی کاملا یک‌دست ساخته شده و به خوبی رنگ شده تا مبادا حس سردی فلز را، آن‌چنان که باید و شاید انتقال دهد. اما هنوز از لحاظ کیفیت و همواری با بدنه‌ی مک‌بوک‌ها خیلی فاصله دارد. وجود کمی ناهمواری خفیف در بدنه باعث شده‌ چسبندگی به دست بیشتر شود و در دست گرفتن Spectre x360 ساده‌تر از یک مک‌بوک باشد. لپ‌تاپ Spectre x360 از لحاظ مشخصات، ویژگی‌های یک آلترابوک را دارا است؛ اما وزن کلی آن در مقایسه با آلترابوک‌های رایج مناسب است و ضخامت‌اش هم به‌گفته شرکت سازنده بسیار کمتر است. قطر محصول در حدود قطر یک مک‌بوک پرو است؛ اما در مقایسه با آن خیلی سبک‌تر است و حمل و نقل‌اش هم به مراتب از یک مک‌بوک پرو ساده‌تر است.

نکته‌ی بعدی این لپ‌تاپ، طراحی لولای آن است. لولای به کار رفته با استادی تمام، طوری طراحی شده که می‌توان نمایشگر را 360 درجه چرخاند و یک تبلت ویندوزی کامل داشت. این لولا در دو قسمت چپ و راست نمایشگر قرار گرفته و در آن از کروم برقِ آینه‌ای استفاده شده‌است. این لولا در نگه‌داشتن مانیتور موفق عمل می‌کند و می‌توان مانیتور را در هر زاویه‌‌ی دلخواهی قرار داد. بیایید کمی در مورد حالت تبلت صحبت کنیم. در حالتی که نمایشگر را کاملا بچرخانید، دستگاهی در اختیار خواهید داشت که شبیه یک تبلت بزرگ است. اما فقط شبیه یک تبلت است و در راحتی استفاده، کیلومترها با یک تبلت خوش‌ساخت فاصله دارد. دلیل‌اش هم این است که با برگشتن مانیتور به عقب و چسبیدن آن به زیر لپ‌تاپ، بین قاب پشت مانیتور و بدنه‌ی زیرین لپ‌تاپ کمی فاصله ایجاد می‌شود. تکه‌های پلاستیکی ضدلغزش در حد فاصل مانیتور و بدنه‌ی پشت قرار می‌گیرند و با وجود اینکه در خش برنداشتن بدنه موفق عمل می‌کنند، اما از راحتی استفاده می‌کاهند. فاصله‌ای که به دلیل طراحی بدنه و وجود پلاستیک‌ها ایجاد می‌شود، واقعا زیاد است و حسابی توی ذوق می‌زند.

اچ‌پی تصمیم گرفته به جای استفاده از لوگوی گرافیکی‌اش، از یک لوگوی جدید استفاده کند که چند خط با اندازه‌های متفاوت، نشان‌دهنده حروف HP هستند. حرکتی که در القای حرفه‌ای بودن محصول، تاثیر به‌سزایی دارد. این عبارت با فونت بزرگ در پشت نمایشگر به چشم می‌خورد. در قسمت بالای لوگو، یک شکاف کشیده وجود دارد که توسط یک نوار پلاستیکی پوشانده شده است. به احتمال زیاد، در پشت این نوار پلاستیکی آنتن‌های WiFi لپ‌تاپ قرار دارد. آنتن WiFi دارای استاندارد IEEE 802.11ac است که سرعت انتقال بالایی دارد و بلوتوث ۴.۰ و فناوری WiDi را هم به همراه آورده است.

در قسمت پایینی بدنه، چهار تکه‌ی پلاستیکی وجود دارد که در زمان قرار گرفتن لپ‌تاپ روی زمین، از لیزخوردن آن جلوگیری می‌کنند. دو اسپیکر در قسمت چپ و راست تکه‌های پلاستیکی قرار گرفته‌اند و در ناحیه‌ی بالایی که به لولا نزدیک‌تر است، منافذ ورود هوا به درون لپ‌تاپ وجود دارند که در خدمت بخش خنک‌کننده هستند. قسمت‌های کناری کاملا پولیش شده‌اند و آن‌قدر زیبا هستند که حتی نگاه‌کردن به براقی فلز این ناحیه، شما را ذوق‌زده‌ می‌کند. باور کنید حتی نگاه کردن به این قسمت جذاب است و رنگ نقره‌ای به کار رفته، حتی آن‌را جذاب‌تر هم کرده است. نسخه‌ی دیگری با ترکیب رنگ مشکی و مسی هم از این لپ‌تاپ ساخته شده‌است.

پورت‌های ارتباطی

لبه‌های کناری لپ‌تاپ ظاهر زیبایی دارند و ظرافت خاصی در قرار گرفتن پورت‌ در آن‌ها به کار رفته است. در لبه‌ی سمت راست یک کلید تنظیم صدا به سبک تبلت‌ها و دو عدد Type-C Gen2 USB با قابلیت پشتیبانی از اتصال تاندربولت ۳ این قسمت را تکمیل می‌کنند. در قسمت چپ، تنها یک دکمه‌ی پاور کوچک، یک پورت USB، دریچه‌های خروجی هوا و جک اتصال سوکت شارژر قرار دارد. دکمه‌ی پاور لپ‌تاپ در جای بسیار بدی قرار دارد و اچ‌پی در این بخش، بیشتر به تبلت‌ بودن دستگاه بها داده تا لپ‌تاپ بودن آن. این کلید فاقد برآمدگی است و برای فشردن‌اش باید حتما کلید را در محدوده‌ی دیدتان داشته‌باشید. برآمده نبودن کلید پاور از فشرده‌شدن ناخواسته‌ی آن جلوگیری می‌کند، اما در زمانی که بخواهید فشارش دهید هم از خود مقاومت نشان می‌دهد!

سخت‌افزار و باتری

پردازنده‌ی لپ‌تاپ یک پردازنده ساخت اینتل و مدل Core i7-7500U است که فرکانس ۲.۷ گیگاهرتزی دارد و در حالت Turbo Boost تا ۳.۵ گیگاهرتز ارتقا پیدا می‌کند. با توجه به اینکه پردازنده‌ی گرافیکی لپ‌تاپ یک پردازنده‌ی مجتمع است، نباید انتظار زیادی از آن داشت و تنها باید به اجرای نرم‌افزارهای معمول و پخش فیلم با آن فکر کنید. به همین مقدار رضایت دهید و قناعت کنید! البته می‌توانید به اجرای روان بازی‌هایی مثل Dota2 و Counter Strike دلخوش باشید. شانزده گیگابایت حافظه‌ی رم DDR3 و 512 گیگابایت حافظه‌ی SSD روی محصول نصب شده که برای یک کامپیوتر مقدار خوبی است و سرعت انتقال بالایی دارد. بخش زیادی از داخل لپ‌تاپ به وسیله‌ی باتری اشغال شده‌است و باتری، نزدیک به دو سوم نمای درونی را به خود اختصاص داده‌است. تنها دستکاری که می‌توانید در سخت‌افزار لپ‌تاپ انجام دهید، تغییر درایو SSD و تعویض باتری است. فقط همین! بنابراین در صورتی که فکر ارتقای حافظه‌ی رم را در سر می‌پرورانده‌اید باید این فکر را به فراموشی بسپارید.

زمانی که مانیتور را تا انتها می‌چرخانید، حالت تبلت (Tablet Mode) فعال می‌شود. در این حالت، کیبورد و تاچ‌پد اصلی غیرفعال می‌شوند تا هنگامی که برای نگه‌داشتن تبلت به ناچار مجبورید بخشی از کلیدها را فشار دهید، نتیجه‌ی ناخواسته‌ای به بار نیاید. این حرکت در نوع خود حرکت درستی است و کاملا انتظار می‌رفت به همین صورت باشد. با وجود قراردادن چنین حالتی، هنوز استفاده از دستگاه در حالت تبلت راضی‌کننده نیست و نمی‌توان ‌آن‌ را با یک تبلت معمولی مقایسه کرد. لبه‌های تیز بدنه هم مانع از این می‌شوند که حس راحتی کارکردن با یک تبلت را داشته باشید و وزن دستگاه و فاصله‌ی بین نمایشگر و بدنه هم واقعا آزاردهنده هستند.

اسپیکرهای لپ‌تاپ ساخت Bang & Olufson هستند که صدای گیرایی ارائه می‌دهند. حتی زمانی که روی اسپیکرها پوشانده‌است، صدایی قابل شنیدن دارند. مسلما صدای این اسپیکرها نمی‌تواند به شفافیت صدای یک هدفون خوب باشد، اما در حد خود کارشان را خوب انجام می‌دهند. شارژدهی باتری لپ‌تاپ کاملا راضی‌کننده است و خیلی خوب دوام می‌آورد. در حداکثر روشنایی نمایشگر و هنگام بازی‌کردن، باتری تا 2 ساعت دوام می‌آورد و این مقدار هنگام انجام کارهای روزانه و گشت‌وگذار درون وب به 8 ساعت می‌رسد. در این شرایط روشنایی نمایشگر روی 80 درصد تنظیم شده بود. تماشای فیلم هم در حداکثر روشنایی ۶.۵ ساعت طول کشید.

کیبورد و تاچ‌پد

کیبورد لپ‌تاپ خیلی خوب طراحی شده و دکمه‌های مربعی شکل آن، استفاده‌ی راحتی دارند. کلیدها Low Profile هستند؛ به این معنی که خیلی کم فشرده می‌شوند و حس یک کیبورد خوب را به درستی انتقال می‌دهند. کلیدهای جهت‌دار طوری طراحی شده‌اند که مجموع ارتفاع کلیدهای بالا و پایین هم‌ ارتفاع هر یک از کلیدهای جهت چپ و راست است؛ این طراحی دوست‌داشتنی است. کیبورد نور پس‌زمینه دارد؛ ولی کم دارد! تنها یک سطح از نور پس‌زمینه برای کیبورد تعریف شده‌ که یا روشن است یا خاموش. زمانی که نور پس‌زمینه را خاموش می‌کنید، کلید F5 روشن می‌شود و هیچ‌ رقمه نمی‌توان خاموش‌اش کرد. این قابلیت شاید شب‌ها برای پیدا کردن کلید مربوط به روشن کردن نور به کار بیاید، اما در حالت عادی کمی اعصاب‌خردکن است و کمی طول می‌کشد به آن عادت کنید.

پس از طراحی لولاهای خاص، تاچ‌پد لپ‌تاپ بزرگ‌ترین مشخصه‌ی آن است. تاچ‌پد لپ‌تاپ بزرگ است؛ خیلی هم بزرگ است! هم بزرگ است و هم خیلی عریض. راحت‌تان کنیم؛ تاچ‌پد Spectre x360 تقریبا به اندازه‌ی یک iPhone 6 است. این تاچ‌پد دوست‌داشتنی تقریبا دو برابر تاچ‌پدهای عادی است و بافت روانی هم روی آن کار شده که هنگام کارکردن مشکلی ایجاد نمی‌کند. با توجه به عرض زیاد تاچ‌پد، ممکن است گاهی اوقات هنگامی که می‌خواهید کلیک راست کنید، به اشتباه کلیک چپ را فشار دهید. کمی زمان می‌برد تا متوجه محدوده‌ی کلیک راست و چپ در قسمت پایینی تاچ‌پد شوید. حدودا سه پنجم تاچ‌پد به کلیک چپ اختصاص دارد و دو پنجم باقی مانده سهم کلیک راست است. این مشکلی نیست که به معضل تبدیل شوید؛ قضیه اینجا است که کسی به چنین تاچ‌پد عریضی نیاز پیدا نمی‌کند. وجود تاچ‌پد با این عرض، نه تنها چیزی به تجربه‌‌ی کاربری اضافه نمی‌کند، بلکه تنها کاربران تازه‌کار را گیج می‌کند. اگر این موارد را نادیده‌ بگیریم، تاچ‌پد لپ‌تاپ بسیار خوب است و ده انگشت را به صورت هم‌زمان تشخیص می‌دهد.

نمایشگر

یک مانیتور ۱۳اینچی برای Spectre X360 در نظر گرفته شده که دقت ۱۹۲۰x۱۰۸۰ پیکسلی دارد و از نوع لمسی است. نوع پنل IPS است و زاویه‌ی دید آن بسیار زیاد است. این نمایشگر یکی از برترین نمایشگرهای موجود در بازار است و با در نظر گرفتن سایز ۱۳اینچی مانیتور و کارت گرافیک مجتمع اینتل، بهترین انتخاب ممکن بوده است. باید این را هم در نظر داشت که با توجه به براق‌بودن این نمایشگر، نگاه‌کردن به آن در نور شدید سخت است. استفاده از حالت لمسیِ لپ‌تاپ در حالت عادی کمی ناراحت‌کننده است. در حالت لپ‌تاپ، فشار نوک انگشت باعث به هم خوردن تعادل مانیتور و لپ‌تاپ می‌شود. در حالت تبلت می‌توان به استفاده از نمایشگر لمسی دل‌خوش بود، اما در حالت لپ‌تاپ بهتر است فکر کنید لپ‌تاپ صفحه‌ی لمسی ندارد. مانیتور می‌تواند زمین را تشخیص دهد و تصویر با توجه به نوع دردست‌گرفتن تبلت، با مصرف‌کننده هماهنگ می‌شود. 

جمع‌بندی

لپ‌تاپ هم به چرخش 360 درجه‌ی آن اشاره دارد. به لطف دستکاری‌ها و بهینه‌‌سازی‌های مایکروسافت در ویندوز، عمر باتری لپ‌تاپ هم خوب است و خوب دوام می‌آورد. در کنار همه‌ی این‌ها، قدرت سخت‌افزار استفاده شده خوب است و نیازهایی از قبیل ویرایش فایل‌های Word و ویرایش عکس و انجام چند بازی مختصر را به خوبی برآورده می‌کند. انجام چنین کارهایی بدون وجود یک نمایشگر خوب غیرممکن است و Specre X360 در این زمینه هم سخاوتمندانه بهترین نمایشگر را در اختیارتان قرار می‌دهد. اگر به دنبال تجربه‌ی کلی خوبی از کار کردن با یک لپ‌تاپ هستید و حاضرید بابت اعلابودن محصول کمی بیشتر هزینه کنید، این محصول واقعا خوب است.

نگاه کلی